Ontmoet de leerling!
Sungha Jung was 12 jaar op het moment dat hij het nummer “Relyn” van Andy McKee naspeelde. Hij heeft geen geen enkele muzikale opleiding genoten. Alles wat hij heeft geleerd is door zelfstudie. Hij speelt 4 uur per dag gitaar. Hij heeft geen enkele kennis van het notenschrift. Slechts het bekijken en naspelen van YouTube video’s heeft hem tot dit ongekende niveau gebracht. De leerling is autodidact en moet over een grote dosis motivatie en doorzettingsvermogen beschikken. En misschien wel mensen in zijn omgeving die hem aanmoedigen en op zijn minst de randvoorwaarden scheppen om dit mogelijk te maken. De vader speelt in dit voorbeeld een grote rol. Hij speelt zelf ook gitaar (op een veel lager niveau). En hij heeft gezorgd voor een goed instrument en goede opname apparatuur. Bekijk het bijgaande filmpje en “zoek de 10 verschillen”.

Het zal je veel moeite kosten de verschillen te ontdekken. Op de techniek is weinig aan te merken en het stuk wordt noot-voor-noot correct nagespeeld. En dat is voorwaar geen sinecure bij een stuk met deze moeilijkheidsgraad. Is er dan helemaal niets aan te merken op zijn spel? Als je goed luistert zit er een redelijk groot verschil nog tussen de uitvoeringen van “de meester” en “de leerling”. Sungha’s techniek is goed ontwikkeld, maar de timing is voor verbetering vatbaar. Timing is een lastig te begrijpen factor. Het heeft te maken met “gevoel” voor de muziek en “groove”. Groove ontstaat wanneer net vóór of net ná de tel wordt gespeeld. Maten kun je verdelen in vier tellen; vervolgens kun je elke tel nogmaals in vieren delen. Dan praten we over 16-den. Door juist de accenten te spelen op de 16-den ontstaat een “groove”of “swing” in de muziek. Groove is moeilijk vanuit de theorie te leren, het is vooral een “gevoel” voor de muziek dat ontwikkeld moet worden. En dat kost gewoon veel tijd en veel luisteruren (luisteren naar andere muziek) om dat te bereiken. Maar binnen een paar jaar zal Sunga ook dit verschil weten te overbruggen en komt hij nog dichter bij het origineel. Of hij schrijft zijn eigen muziek.

Ondertussen treedt Sungha overal op, heeft een eigen CD uitgebracht en verschijnt regelmatig ook met “de groten” (Andy McKee, Tommy Emanuelle e.a.) op het podium. De commercie heeft Sungha ook al weten te vinden en hij heeft verschillende “endorsements” gekregen. Lakewood heeft zijn nieuwe gitaar gesponsord en AER zorgt voor de versterking. Hier nog een aardig videootje van een optreden van Sungha met – misschien wel de allergrootste – Tommy Emmanuel.

Waarom schrijf ik hierover?
Allereerst omdat het verhaal van Sungha mij boeit. Zijn prestaties zijn bewonderenswaardig. Ik speel zelf fingerstyle gitaar en heb op vergelijkbare manier leren spelen. Geen les, gewoon luisteren naar muziek en proberen na te spelen. Helaas waren toen nog niet zulke fantastische video beelden beschikbaar dus moest ik het stellen met een cassette deck en het eindeloos terugspoelen van een fragment net zo lang totdat ik had uitgevist wat er precies gespeeld werd. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is en wat het kost aan motivatie en doorzettingsvermogen.

Daarnaast inspireert het verhaal mij omdat ik uit ervaring weet dat lang niet iedereen op deze manier gitaar kan leren spelen. Maar hoe dan wel? Hoe creëer je de optimale E-learning omgeving voor een breed publiek. Mijn gedachten hierover zal ik in een volgende blogpost delen…

Deze gegevens zeggen nog weinig over de totale omvang van de e-learningmarkt in Nederland, omdat
online cursussen bijvoorbeeld ook worden ontwikkeld door bureaus die websites bouwen, ook systemen
worden verkocht door niet gespecialiseerde softwareleveranciers of oplossingen vanuit het buitenland
worden aangekocht. De cijfers geven echter wel een indruk van de gespecialiseerde en professionele
e-learningmarkt  waar met name de grote organisaties inkopen als het gaat om moderne didactisch
verantwoorde leeroplossingen waarbij opleidingskundige expertise belangrijk is.

Door jaarlijks dit onderzoek te herhalen en de vraagstelling in de toekomst verder te verbreden
worden trends zichtbaar die door de BVLT gecommuniceerd zullen worden aan de markt.

Dat het in de professionele branche inmiddels gaat om een omzet van ongeveer 30 miljoen euro met
bijna 300 FTE’s, geeft aan dat e-learning een opleidingsvorm is die een serieuze plaats in de opleidingsmarkt heeft ingenomen. Het feit dat die markt inmiddels ook een brancheorganisatie kent, geeft aan dat de branche zich verder zal ontwikkelen en professionaliseren.

EducatieNET is een van de oprichters van de BVLT en heeft een bijdrage geleverd bij de totstandkoming van de marktgegevens.

Techniek en functionaliteit
Er wordt gewag gemaakt van een Bluetooth-verbinding, draadloze toegang tot internet, rijke multimediacontent als HD-video en de mogelijkheid om notities te maken. De gebruiker kan teksten markeren en bladwijzers toe te voegen. De KNO heeft een schermgrootte van 35,8 centimeter, een resolutie van 1440 x 900 pixels, een opslagcapaciteit van 16Gb en een batterijduur tussen de zes en acht uur. De KNO ondersteunt ook FLASH, maar dat zal flink ten koste gaan van de batterij duur van het apparaat. De meeste teksten worden net als in papieren lesboeken op het formaat van een bladzijde weergegeven, waardoor er niet gescrolld hoeft te worden. De KNO ondersteunt verschillende e-reader formaten en documenttypen als PDF en Word. Er wordt geen melding gemaakt van bestandstypen voor de MAC (pages, numbers, keynote). Tekstverwerkers functies zijn niet beschikbaar evenmin als presentatie (keynote, powerpoint) en spreadsheets.

Het bedrijf heeft samen met vier onderwijsuitgeverijen een beta-programma gelanceerd, waarop speciaal voor de tablet bedoelde onderwijstools worden aangeboden. Amerikaanse universiteiten en colleges kunnen daar eerst aan de hand van een proefabonnement gebruik van maken. In het najaar zal de KNO beschikbaar zijn op de (Amerikaanse) markt. De KNO zal natuurlijk in eerste termijn alleen Amerikaans materiaal bevatten dat ongeschikt zal zijn voor de Nederlandse situatie. De vraag is dus: wat hebben we er in Nederland aan?

KNO versus iPad?
Natuurlijk dringt zich de vraag aan mij op of het een concurrent van de iPad is. Ik zie een aantal belangrijke nadelen ten opzichte van de iPad:

1. het gewicht; de iPad weegt 680 gram, de KNO 2,5 kg. Met zijn 750 gram is de iPad iets aan de zware kant om uren achtereen vast te houden. 2,5 kg is veel te zwaar om lang vast te houden. Ik denk dat kinderen van een jaar of 10 het apparaat maximaal 5 minuten kunnen vasthouden en dat maakt de tablet heel erg onhandelbaar. Zelfs in een boekentas is het apparaat nog veel te zwaar
2. de batterijduur; de batterijduur van 6-8 uur is 2-4 uur korter dan de iPad. Daarbij moet aangemerkt worden dat – wanneer de gebruiker FLASH content gaat gebruiken – de batterijduur minimaal gehalveerd gaat worden. In dat geval moet de lader altijd in de buurt zijn.
3. de bediening; bediening met de vingers met het geoptimaliseerde touch-interface van de iPad is veel eenvoudiger dan het onnatuurlijke “geklungel” met een stylus. Hier is de iPad duidelijk in het voordeel
4. applicaties; voor de iPad zijn 10-duizenden applicaties beschikbaar. De KNO biedt – voor zover bekend – geen eco-systeem voor additionele apps. Dat maakt de KNO net als E-readers tot een single purpose device. De iPad is ook op dit punt fors in het voordeel
5. vormgeving / design; design is everything, veel mensen vallen voor de wooow factor van de iPad. De KNO is toch een beetje een lelijke dikke lompe doos die een beetje lijkt op een van de eerste mobiele telefoons. Eigenlijk is er niets moois aan de behuizing. Ik vermoed dat veel meer mensen vallen voor de styling van de iPad. De iPad heeft met zijn design een magische werking op mensen heb ik zelf ervaren. Druk mensen een iPad in de handen en ze dromen meteen weg en willen er ook een (nog geen uitzondering meegemaakt tot dusver ). Ik zie dat met de KNO niet snel gebeuren.
6. de prijs; geruchten gaan dat de KNO net onder de $1000 gaat kosten. Dat is bijna het dubbele van de prijs van een iPad. Om te kunnen concurreren met de iPad moet de prijs vergelijkbaar zijn met de iPad.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties op de KNO.
Hoe schatten jullie de kansen in voor de KNO in het onderwijs?
Hoe zien jullie de bruikbaarheid van de KNO m.b.t. E-learning?

Meer informatie over de KNO:
www.kno.com

Twitter lanceert binnenkort @anywhere. Een paar regeltjes JAVA script die je moet opnemen in je website stelt de website in staat om rechtstreeks met Twitter te communiceren. Je kunt dan verwijzingen naar die websites met je bijbehorende commentaar rechtstreeks twitteren zonder dat je de site hoeft te verlaten. De hovercards die Twitter recent al implementeerden verschijnen dan ook in die websites (zie afbeelding).

Deze zet van Twitter roept een aantal interessante vragen op. Wordt Twitter de nieuwe Google? Betekent dit het einde van SEO? Het einde van SEA ? Gaan alle advertenties daardoor naar Twitter en verliest Google haar enige inkomstenbron? De kans dat dit gebeurt is zeer groot. Twitter werkt ook aan een eigen advertentieprogramma.

Het belangrijkste effect van deze zet van Twitter  is: Twitter wordt op deze manier een zoekmachine met alleen de beste links. Organic Search in optima forma. Dat is wat Google altijd wilde. De aanpak van Google is minder handig. Google indexeert eerst alles en probeert vervolgens te bepalen wat de beste content is. Google filtert door slimme algoritmes wat minder goed is en kijkt natuurlijk ook naar wat veel gelezen wordt (pagerank). Maar Google moet voortdurend beveiligingen inbouwen tegen mensen die opzettelijk de zoekmachine beinvloeden (SEO, linkbuilding, enz.) om hoger in de zoekresultaten te komen.

Wat is eigenlijk een goede link?
Wij – de bezoekers van websites – bepalen eigenlijk wat goed is en wat niet. Immers alleen wij kunnen bepalen of we iets aan de informatie hebben. Bekijk je het begrip “goede link” in relatie tot “social media”, dan kun je een goede link definieren als “een link naar een site die vaak in social media besproken wordt”. Aldus levert Twitter dus slimmere zoekresultaten op als je deze redenering volgt.

Als Twitter de belangrijkste zoekmachine wordt, dan is de consequentie daarvan dat de enige manier waarop je straks nog gevonden wordt op het internet is door actief te participeren in social media. User-voice in optima forma?

Hoe lang zal het duren voordat Twitter Google voorbij streeft als zoekmachine ?

Meer informatie
http://techcrunch.com/2010/03/15/twitters-new-at-anywhere-platform-allows-for-deeper-integration-into-third-party-sites/

Hier het gesprek met Evan Williams, oprichter van Twitter: techcrunch.com/2010/03/15/ev-williams-sxsw/

Gebruikte afkortingen:
SEO - Search Engine Optimisation (in technische zin optimaliseren van een website zodat hij beter wordt geindexeerd door Google)

SEA – Search Engine Advertising (Advertenties middels het advertentie programma van Google, de gesponsorde koppelingen dus)

JAVA / JAVAscript – programmeertaal

Organic Search - de meest natuurijke manier van zoeken, op de wijze waarop een gebruiker / mens zou zoeken.

Linkbuilding - opzettelijk overal hyperlinks aanbrengen / kopen om zodoende de zoekresultaten te beinvloeden. Google kijkt naar het aantal links naar een pagina om de belangrijkheid te bepalen. Belangrijker = hoger in zoekresultaten.

PageRank - een getal dat Google toekent aan een pagina om het belang van die pagina aan te geven. Hierbij wordt o.a. rekening gehouden met de hoeveelheid bezichtingen van die pagina door bezoekers.

Pearltree is een hele mooie tool om je bookmarks op prachtige wijze te visualiseren. Je kunt je bookmarks met anderen delen en je kunt zelfs zien welke personen dezelfde pagina/website in hun pearltree hebben.

Klik op mijn foto (hieronder) om mijn PearlTree te bekijken:

Pearltree voor kennismanagement / informeel leren?
Pearltree is dus heel sterk in het visualiseren van “interessante weblocaties”. Maar is het ook een krachtige tool om kennis te delen? Pearltree claimt dat het delen van kennis een boost zal krijgen. Zo kun je opmerkingen bij een pagina/website plaatsen en delen met anderen. Ook kun je anderen vinden die dezelfde interesses delen. Ik heb er nu een tijdje mee gespeeld en heb het gevoel dat deze functie veel minder gebruikt zal gaan worden.

Zwakke punten?
Ik ben erg enthousiast over het product. Het ziet er mooi uit en de FLASH omgeving werkt mooi, snel. Dat is ook meteen het eerste nadeel: het is FLASH. Dus het product gaat bijvoorbeeld niet op de iPad werken. Een ander nadeel is de steile leercurve. Er is te weinig nagedacht over usability. Op onderdelen zit het interface onnodig complex in elkaar. Het is niet echt intuïtief. Of beter gezegd: sommige functies werken handig, naar andere functies zoek je je “het schompes”. Zo duurt het bijvoorbeeld best een tijdje voordat je in de gaten hebt dat er op verschillende plekken op het scherm extra menu’s verschijnen waar je ook nog op kunt klikken.

Conclusies
Pearltrees is wat mij betreft een aanwinst. Het product heeft behoorlijke potenties en mijn vingers jeuken om het user-interface eens grondig onder handen te nemen. Of het product bij het grote publiek gaat aanslaan is de vraag. De tool is enorm krachtig maar als de leercurve voor de gemiddelde gebruiker te steil is, dan zal het niet aanslaan.

Een laatste persoonlijke gedachte: wat als we nou eens Pearltrees gaan koppelen met KennisMotor? Dat zou een prachtige tandem zijn.

www.pearltrees.com

The problem is, in hardware you can’t build a computer that’s twice as good as anyone else’s anymore. Too many people know how to do it. You’re lucky if you can do one that’s one and a third times better or one and a half times better. And then it’s only six months before everybody else catches up. But you can do it in software. As a matter of fact, I think that the leap that we’ve made is at least five years ahead of anybody.
Steve Jobs, 1994

Dat deze quote aan kracht niet heeft ingeboet bewijst Apple met elke innovatie opnieuw.
Apple snapt wat echt belangrijk is en wat niet.
Kijk naar de iPad. Een concept dat de concurrentie (die moet nog beginnen) op 5 jaar achterstand zet. Hoewel, op achterstand zet? Apple betreedt met de iPad een compleet nieuw marktsegment en heeft helemaal de intentie niet te gaan concurreren met PC’s, haar eigen Mac-books of tablets. Het is een nieuw apparaat (appliance) dat je simpelweg niet met een computer moet vergelijken. Het is nl. helemaal geen computer. Ja, er zit een chip in en software. Maar dat maakt het nog geen computer. Dat heeft mijn auto ook en die noem ik gewoon “auto”. Een groot deel van de kritiek op de iPad wordt geleverd door mensen die de iPad vanuit hun eigen perspectief met een computer proberen te vergelijken. Elke concurrent die probeert de iPad te benaderen vanuit de gedachte “we maken een moderne computer die lijkt op de iPad”, zal falen.

Probeer je perspectief eens te veranderen en stop eens een moment met de iPad als computer te beschouwen, dan zul je langzaamaan de potentie van dit apparaat gaan zien.

Voor de volledigheid zal ik de drie belangrijkste kritiekpunten beschouwen vanuit dat “andere perspectief”

Jammer 1: technische imperfectie / incompleet
Veel mensen hadden zich “verheugd” (?) op de iPad en concludeerden al heel snel dat belangrijke (?) technische snufjes ontbreken om interessant te kunnen zijn. Ik heb niet de intentie om volledig te zijn, maar ik noem de belangrijkste kritiekpunten op de techniek van de  iPad voor je op en plaats wat kritische kanttekeningen. Daarbij valt op dat sommige conclusies die getrokken worden zelfs fout zijn.

• geen camera aan de voorkant: hoe interessant is het om in iemands neusgaten te kijken. De iPad ligt immers voor je op tafel of op de schoot… Of ga je het ding de hele tijd omhoog houden, dat is lekker chatten?g
• geen USB. Wat zou je dan willen koppelen? Een printer? Die werkt gewoon via bluetooth of Wifi. Een harde schijf? Je haalt de spullen die je nodig hebt toch gewoon op uit de cloud of via je Wifi verbinding vanaf je harde schijf.
• je kunt er geen beamer op aansluiten? Categorie: onwetendheid. Die sluit je gewoon aan op de poort onderin. Zoals Steve Jobs ook zijn presentatie gaf…
• je kunt geen foto’s van de camera naar iPad zetten? Categorie: onwetendheid. Je kunt gewoon een plugje erbij kopen en klaar is kees. Maar nog makkelijker is natuurlijk via je PC en dan via Wifi overhalen
• je kunt er niet mee bellen… al eens een multo map aan je oor gehouden. Ziet er raar uit hoor 
• apps voor de iphone zouden er niet uitzien op de iPad. Categorie: onwetendheid. Vanwege de verschillen in pixelresolutie tussen iPhone en iPad (169 dpi versus 130 dpi) en de pixel-doubler van de iPad zal dat perfect gaan werken. Bovendien biedt het Xcode ontwikkelplatform de mogelijkheid om met een paar simpele aanpassingen en hercompilatie de apps nog beter geschikt te maken voor iPad.

Jammer 2: geen multitasking
De iPad heeft geen multitasking? Ja, en? Waarom zou je op een iPad dan willen multitasken? Op mijn iPhone mis ik het niet, jij wel? Waarom zou ik het op mijn iPad gaan missen? Het ding start zo razendsnel een andere applicatie op dat je het niet nodig hebt. Ik hoor ook mensen rare dingen roepen als “ik wil muziek kunnen luisteren terwijl ik mijn mail lees” en denken daarom multitasking nodig te hebben. Hebben die mensen die dat roepen ooit wel eens de iPhone van dichtbij gezien? Wakker worden: dat kan gewoon hoor! Op de iPad zal het niet anders zijn.
De belangrijkste persoonlijke gedachte die ik over multitasking wil delen is: de hele introductie van multitasking op computers was gewoon een slecht idee. Het maakt dingen die eenvoudig zouden moeten zijn onnodig complex. Multitasking is wat mij betreft een ontwerpfout in het interaction design.

Jammer 3: De iPad ondersteunt geen FLASH.
En dat zou voor E-learning toepassingen echt een must zijn. Ik ben erg benieuwd naar voorbeelden van FLASH toepassingen die echt tot de verbeelding spreken. Ik ken er niet zoveel. Het gemis aan FLASH is op andere wijze gewoon op te lossen. Dat is in sommige gevallen misschien een kwestie van tijd. Maar het ontwikkelplatform Xcode biedt veel betere alternatieven dan FLASH (zonder de nadelen als de overhead en energie verslinding). Daarnaast gaat op termijn HTML5 het verschil maken. Voor video gebeurt dat al – zie recente ontwikkelingen bij YouTube en Vimeo die HTML5 ondersteuning bieden voor video met alle voordelen van dien.

Wat is nou de werkelijk waarde van deze innovatie van Apple?

Met de iPhone heeft Apple in een ijzingwekkend tempo een markt van 75 miljoen smartphones aangeboord. Voor de iPhone waren mobiele telefoons voor de gemiddelde gebruiker gewoon te complex in de bediening. Ondertussen hebben 75 miljoen mensen gekozen voor technologie die met weinig kennis en zonder handleidingen in een paar uur tijd te doorgronden is. Ze hebben kennis gemaakt met een compleet nieuwe manier van interactie met technologie. En al die mensen zijn verslaafd aan hun iPhone en het apparaat wijkt geen seconde van hun zijde. Dat smaakt naar meer…
In een razend tempo wordt Apple na-geaapt door Samsung, LG, Google en anderen. En geen van allen slaagt erin de iPhone qua interface en gevoel ook maar in de verste verte te benaderen. Het blijft een kopie, je kunt het origineel niet evenaarden. Elke fabrikant die start met kopieren denkt Apple te kunnen beconcurreren door meer techniek en complexiteit toe te voegen. En dat is precies waar ze op falen. Touchscreen is een implementatie van een idee, een concept. Het is een volslagen nieuwe manier van interactie met technologie. Het is Star Trek becoming reality. Het gaat om de oorspronkelijkheid van het idee.

Chrome OS op een tablet zal proberen Apple te gaan beconcurreren. Of ze daarin zullen slagen waag ik te betwijfelen. Als ze het complexer gaan maken dan de iPad en multitasking e.d. gaan toevoegen, zullen ze falen. Niet bij hen die zich verheugd hadden op de iPad en teleurgesteld zijn over de technische uitrusting, nee, die zullen dat nieuwe speeltje met liefde in hun armen sluiten. Veelgehoorde argumenten gaan over de “openheid” van het platform en de vrees voor “vendor lock-in”. Ik heb de indruk dat de doelgroep waarop Apple zich richt met zijn iPad daar werkelijk geen seconde van wakker zal liggen. Of dat verstandig is en wat daarvan de consequenties zullen zijn, is een heel ander vraagstuk.

Om goed te kunnen participeren in kennisflows moet je ze eerst zien te vinden. Dat is best nog een klus bij social networks als Twitter. Dat komt doordat Twitter en andere social networks zijn ontworpen als babbelboxen. Ze zijn NIET ontworpen voor leren of kennis delen. Leren en delen zijn interessante bijproducten van een toepassing die bedoeld is primair om berichten uit te wisselen. Want hoe werkt dat op Twitter? Je vindt iemand die over een onderwerp schrijft waar je meer over wilt weten en je besluit hem/haar te volgen. Dat kan op verschillende manieren: je kent iemand al, je vindt iemand via je eigen netwerk, je vindt iemand door een zoekopdracht, bijv. door het gebruik van hash-tags (#). Maar als je een kleine 200 mensen volgt dan ontvang je een constante diaree aan berichten waarvan 95% je niet interesseert. Maar die waardevolle 5%, die wil ik voor geen geld missen. De prijs die je voor Twitter betaalt is erg hoog, de overhead is veel te groot, vind ik persoonlijk.

Wat ik wil zijn maar een paar simpele dingen:

• ik wil niet “op zoek naar mensen waarmee ik interesses deel, ik wil dat ze “als vanzelf” naar me toekomen
• ik wil kunnen “babbelen over wat mij bezig houdt”; mijn berichten moeten automatisch terecht komen bij iedereen die ook in dat onderwerp is geinteresseerd. Ik wil feedback!
• ik wil dat alle berichten over dingen die mij bezig houden automatisch bij mij terecht komen, ongeacht of iemand nu in mijn netwerk zit of niet. Wat is dan “mijn netwerk” ? Dat zijn alle mensen waarmee ik interesses deel. Voor elke persoonlijke interesse heb ik een eigen netwerk. En die houd ik ook graag gescheiden. Net zoals ik vrienden heb waarmee ik mijn passie voor muziek deel en andere vrienden waarmee ik mijn passie voor leren deel. En als ik met die mensen persoonlijk het gesprek wil aangaan, dan moet dat ook kunnen. De babbelbox is echter “secundair”.
• ik wil een betere ondersteuning voor reputatie management. Ik wil dat mensen alle berichten beoordelen op “eens of oneens”, “tone of voice” en “of het een inhoudelijk goede bijdrage is”. Ik wil dat het netwerk het kaf van het koren scheidt. En ik wil weten wat mensen van mijn bijdragen vinden.
• ik wil kunnen praten met iedereen, maar ik wil bepaalde gesprekken alleen voeren in “trusted circles”. Ik wil voor elk van mijn interesses in staat kunnen zijn om daar trusted circles te kunnen aanmaken. Ik wil met “verschillende soorten vrienden” in verschillende trusted circles kunnen praten
• ik wil gesprekken op een gemakkelijke manier in hun context kunnen volgen. Elk gesprek is een opeenvolging van de berichten van de verschillende deelnemers, keurig in tijd gerangschikt. Dat lukt met Twitter nauwelijks. Zeker niet na verloop van tijd.
• ik wil dat alle gesprekken altijd bewaard blijven zodat ik ze altijd later nog een keer kan terugvinden. Ik wil niets verliezen. Mijn hele digitale verleden staat op mijn laptop sinds het moment dat ik begon met computers te werken. Dat is sinds 1983. Dat is zeer compleet en wil ik graag compleet houden. Twitter onthoudt alleen de laatste 3000(?) tweets van iedereen dus na verloop van tijd zijn waardevolle gesprekken “verdampt” of op zijn minst incompleet.
• ik wil kunnen zien hoe anderen oordelen over personen in mijn netwerk. Hoe worden zijn/haar bijdragen eigenlijk gewaardeerd?
• ik wil gesprekken/discussies kunnen exporteren naar een document voor nabewerking, bijv. voor een blogpost of een rapport. Ik wil gemakkelijk kunnen quoten
• ik wil niet afhankelijk zijn van URL shorteners waarvan ik niet weet of ze morgen nog bestaan
• ik wil geen 145 karakter limiet. Als het gaat om kennis, dan wil ik iets meer ruimte om te kunnen nuanceren. Twitter mist te vaak de nuance.
• ik wil inline video, foto en geluid, ik wil niet steeds naar een browser “hoppen” om een bijlage te bekijken
• ik wil geen 13 accounts hoeven te onderhouden met allerlei web2.0 componenten die ik wil delen. Ik wil foto’s kunnen uploaden, ik wil documenten kunnen attachen
• ik wil polls kunnen gebruiken om snel de meningen over een onderwerp te kunnen peilen: eens of oneens?

Als Twitter dat allemaal zou kunnen bieden, dan zou ik Twitter van harte aanbevelen voor toepassingen voor leren en kennisdelen. Nu schiet het echter in mijn ogen hopeloos tekort voor dit soort toepassingen. Maar nogmaals: dat is geen verwijt aan het adres van Twitter of andere social networks. Ze zijn er simpelweg niet voor ontworpen.
Het zal je dus ook niet verbazen dat mijn bovenstaande wensenlijstje de basis is geweest voor de EducatieNET KennisMotor software. Daarover in een volgende post meer.

Zie ook:

http://wilfredrubens.typepad.com/wilfred_rubens_weblog/2010/01/sociale-netwerken-en-de-participatie-in-kennisstromen.html

“Kennis is het resultaat van leren. Kennis is op zichzelf niet of nauwelijks te managen. Veel belangrijke kennis is impliciet, subjectief, veranderlijk en situatiegebonden en dus moeilijk los te koppelen van medewerkers en contexten waarin kennis ontwikkeld is. Het vertrekpunt van kennismanagement kan daarom beter niet het managen van kennis zijn, maar het bevorderen van processen van informatie-uitwisseling tussen informatievraag –een aanbod, processen die het leren in organisaties kunnen bevorderen (Huizing & Bouwman, 2000)”.

Met name de laatste zin is mij uit het hart gegrepen. Kennismanagement en Informeel Leren moet de processen van informatie-uitwisseling tussen vraag en aanbod faciliteren. Het uitwisselen van kennis MOET simpeler dan kan met de huidige hulpmiddelen. Intranetten werken niet, dat is bewezen. Het is teveel gericht op “halen” in plaats van “brengen”. Fora werken niet, je moet voortdurend gaan kijken of er al een antwoord is. Wiki’s werken ook niet altijd. De leercurve is voor veel mensen – hoe gek het misschien ook klinkt voor mensen die het “eenvoudig” vinden – simpelweg te stijl. Ook al omdat je er echt even voor moet gaan zitten om zo’n artikel bij te werken. Alsof het bijwerken een doel op zich is…  Je hebt hulpmiddelen nodig die voor iedereen zo laagdrempelig zijn in het gebruik, dat IEDEREEN kan meedoen.

Web 2.0 toepassingen werken prima voor kennisuitwisseling. Maar alles ligt open voor de hele wereld (en zijn moeder) dus veel bedrijven zijn nog huiverig om die kennis zo maar aan het wereldwijde web toe te vertrouwen. Maar de tooling werkt op zich beter dan voornoemde oplossingen. Er is echter een groot aantal nadelen verbonden aan web2.0 toepassingen:

1. het belangrijkste nadeel noemde ik al: je kunt de informatie niet afschermen
2. is de toepassing morgen nog beschikbaar? Veel web2.0 toepassingen hebben geen business model. Geen geld verdienen betekent misschien morgen “out of business”. En dan zit jouw kostbare kennis toevallig allemaal in die toepassing? Je moet er niet aan denken.
3. Twitter gooit je tweets weg, dag archief
4. Twitter beperkt je tot 140 karakters. Dat is wel heel weinig kennis
5. URL shorteners werken zolang de shortning service in leven is. Wat als die omvallen? Kennis weg.
6. je hebt bij de meeste web2.0 oplossingen een groot aantal andere diensten nodig die je allemaal aan elkaar moet knopen om een totaaloplossing te krijgen: Twitter, Twitpic, TwitVid, dropbox, URL Shorteners enz.
7. web2.0 oplossingen zijn punt-oplossingen; ze leveren allemaal een heel klein deeltje van de oplossing.

Laat ik het even houden op deze 7 belangrijke nadelen.

Met de behoefte aan goede tooling voor het faciliteren van het proces van kennisuitwisseling tussen mensen en de mogelijkheden die web2.0 toepassingen bieden in het achterhoofd hebben we de KennisMotor ontworpen en gebouwd. En het is bijna klaar. Een aantal organisaties heeft de toepassing al gekocht. En dat streelt ons ego enorm. Nooit eerder verkochten we een toepassing die niet eens gereed was. Niemand heeft de KennisMotor nog “live” gezien, alleen maar een powerpoint prototype. En dan al zien mensen de enorme kracht van de toepassing. Wij zijn bloednerveus voor de lancering van dit mooie product. KennisMotor is nu in Beta test.

En samen met KennisMotor lanceren we de prachtige nieuwe versie van EducatieNET: EducatieNET GOLD editie. En we noemen de nieuwe versie niet voor niets de “GOLD editie”. Het wordt een leeromgeving zoals je er nog nooit een hebt gezien. En dat is niet alleen “marketingpraat”. Maar oordeel straks zelf!

En binnenkort mag iedereen het zien. Nog heel even wachten.
Zoals mijn moeder vroeger altijd zei: “nog een paar nachtjes slapen”.
“Maar… hoeveel nachtjes dan, mamma?”

“Niet zo heel veel meer…”

Op 19 November dit jaar organiseert de Branche Vereniging voor Leer Technologie bedrijven (BVLT) het Moving Learning congres 2009. Moving Learning 2009 is een 1-daags congres dat voor de 4e keer wordt georganiseerd. Dit jaar voor het eerst door de BVLT.

Doelstelling van het congres is het faciliteren van een platform waarbij ruimte wordt geboden voor de nieuwste ontwikkelingen en praktijkervaringen op het gebied van leren, opleiden en ondersteunen op de werkplek. Innovatief, concreet en kijkend naar de toekomst!

Moving Learning 2009 vindt plaats op donderdag 19 november. De locatie waar Moving Learning zal plaatsvinden is Figi in Zeist.

Het congres is met name bedoeld voor management HRD, HRM, P&O, ICT, opleidingsfunctionarissen, directies en management van opleidings- en onderwijsorganisaties, die geinteresseerd zijn in de laatste ontwikkelingen en best practices op het gebied van e-learning en innovaties in leren en ontwikkelen van mensen, ondersteund door leertechnologie.

Alvast een tipje van een sluier: Fons van den Berg van Helikon (Twitter: @helikon)  zal speken over creativiteitsleren en innovatie, en Erwin Blom (Twitter: @erwblo) zal sociale media komen toelichten.

Verder is er veel aandacht voor netwerken via de “matchmaking tables”, Xperience rooms en “six minutes of fame” presentaties, waarbij dit keer eens geen Powerpoint gebruikt mag worden. Markeer 19 November dus alvast in uw agenda. Meer info treft u aan op www.bvlt.nl

EducatieNET / Maassen Consulting is een van de oprichters van de BVLT.

Promotie ansichtkaart voor websnorkelen.nl

Tijdens de intocht van de vierdaagse in Nijmegen heeft EducatieNET een gratis E-learning cursus gelanceerd: websnorkelen. De cursus werd actief onder de aandacht gebracht van het publiek en er is massaal “geflyerd”, zowel traditioneel als digitaal via Twitter. Om 21.00 uur ‘s avonds hebben al meer dan 500 mensen een aanvang gemaakt met het volgen van de cursus. Ondertussen hebben een kleine 700 mensen de cursus gevolgd.

Instapcursus
De cursus is bedoeld voor iedereen die wat meer wil weten over social networks. We besteden met name veel aandacht aan onderwerpen als veiligheid en privacy. Veel mensen weten daar weinig van en wij vinden het belangrijk dat mensen zich realiseren dat social networking erg leuk kan zijn, mits je de nodige voorzorgsmaatregelen neemt. De cursus stelt ouderen in staat om de kloof tussen hen en de nieuwere generaties wat kleiner te maken. Tevens proberen we met deze gratis cursus het grote publiek kennis te laten maken met E-learning. E-learning is onder het grote publiek nog een volslagen onbekend fenomeen. De meeste mensen zijn verbaasd als ze ontdekken dat het goed mogelijk is om via een computer opleidingen te volgen.

Over EducatieNET
EducatieNET is al sinds 1997 een van de meest gebruikte E-learning platforms in Nederland. EducatieNET wordt onder andere gebruikt door Rabo Bank Groep, Essent, Vitens, Dong, Ecabo, Randstad, NBBE, Adecco, Dukers & Baelemans (WFT trainingen) en vele anderen. EducatieNET biedt alle faciliteiten om leren (formeel en informeel) te ondersteunen. EducatieNET biedt een E-portfolio, brede ondersteuning voor blended learning, EVC trajecten, toetsen en examineren. Ook is er een planningsmodule voor het plannen van de gehele logistiek rondom klassikale cursussen en examens.

EducatieNET Gold Editie en KennisMotor
In september wordt de EducatieNET Gold editie gelanceerd. Deze versie van EducatieNET biedt een compleet vernieuwd user-interface dat een compleet nieuwe standaard op het gebied van E-learning zal zetten. Tegelijk met de Gold editie lanceren we de EducatieNET KennisMotor, de drijvende kracht achter uw organisatie. Deze module gaat verder waar Google Wave ophoudt (met dien verstande dat Google Wave alleen nog maar aangekondigd is). De KennisMotor zal verkrijgbaar zijn als module voor ondersteuning van informeel leren, maar ook als losstaande module. Met dit nieuwe software pakket zijn organisaties in staat om kennismanagement

De gratis cursus is te vinden op www.websnorkelen.nl
Meer info over EducatieNET is te vinden op www.educatienet.nl

Meer informatie:
info@educatieNET.nl
Frans Maassen, Maassen Consulting b.v.