Een van mijn medewerkers wees me op het volgende citaat:
“Kennis is het resultaat van leren. Kennis is op zichzelf niet of nauwelijks te managen. Veel belangrijke kennis is impliciet, subjectief, veranderlijk en situatiegebonden en dus moeilijk los te koppelen van medewerkers en contexten waarin kennis ontwikkeld is. Het vertrekpunt van kennismanagement kan daarom beter niet het managen van kennis zijn, maar het bevorderen van processen van informatie-uitwisseling tussen informatievraag –een aanbod, processen die het leren in organisaties kunnen bevorderen (Huizing & Bouwman, 2000)”.
Met name de laatste zin is mij uit het hart gegrepen. Kennismanagement en Informeel Leren moet de processen van informatie-uitwisseling tussen vraag en aanbod faciliteren. Het uitwisselen van kennis MOET simpeler dan kan met de huidige hulpmiddelen. Intranetten werken niet, dat is bewezen. Het is teveel gericht op “halen” in plaats van “brengen”. Fora werken niet, je moet voortdurend gaan kijken of er al een antwoord is. Wiki’s werken ook niet altijd. De leercurve is voor veel mensen – hoe gek het misschien ook klinkt voor mensen die het “eenvoudig” vinden – simpelweg te stijl. Ook al omdat je er echt even voor moet gaan zitten om zo’n artikel bij te werken. Alsof het bijwerken een doel op zich is… Je hebt hulpmiddelen nodig die voor iedereen zo laagdrempelig zijn in het gebruik, dat IEDEREEN kan meedoen.
Web 2.0 toepassingen werken prima voor kennisuitwisseling. Maar alles ligt open voor de hele wereld (en zijn moeder) dus veel bedrijven zijn nog huiverig om die kennis zo maar aan het wereldwijde web toe te vertrouwen. Maar de tooling werkt op zich beter dan voornoemde oplossingen. Er is echter een groot aantal nadelen verbonden aan web2.0 toepassingen:
- het belangrijkste nadeel noemde ik al: je kunt de informatie niet afschermen
- is de toepassing morgen nog beschikbaar? Veel web2.0 toepassingen hebben geen business model. Geen geld verdienen betekent misschien morgen “out of business”. En dan zit jouw kostbare kennis toevallig allemaal in die toepassing? Je moet er niet aan denken.
- Twitter gooit je tweets weg, dag archief
- Twitter beperkt je tot 140 karakters. Dat is wel heel weinig kennis
- URL shorteners werken zolang de shortning service in leven is. Wat als die omvallen? Kennis weg.
- je hebt bij de meeste web2.0 oplossingen een groot aantal andere diensten nodig die je allemaal aan elkaar moet knopen om een totaaloplossing te krijgen: Twitter, Twitpic, TwitVid, dropbox, URL Shorteners enz.
- web2.0 oplossingen zijn punt-oplossingen; ze leveren allemaal een heel klein deeltje van de oplossing.
Laat ik het even houden op deze 7 belangrijke nadelen.
Met de behoefte aan goede tooling voor het faciliteren van het proces van kennisuitwisseling tussen mensen en de mogelijkheden die web2.0 toepassingen bieden in het achterhoofd hebben we de KennisMotor ontworpen en gebouwd. En het is bijna klaar. Een aantal organisaties heeft de toepassing al gekocht. En dat streelt ons ego enorm. Nooit eerder verkochten we een toepassing die niet eens gereed was. Niemand heeft de KennisMotor nog “live” gezien, alleen maar een powerpoint prototype. En dan al zien mensen de enorme kracht van de toepassing. Wij zijn bloednerveus voor de lancering van dit mooie product. KennisMotor is nu in Beta test.
En samen met KennisMotor lanceren we de prachtige nieuwe versie van EducatieNET: EducatieNET GOLD editie. En we noemen de nieuwe versie niet voor niets de “GOLD editie”. Het wordt een leeromgeving zoals je er nog nooit een hebt gezien. En dat is niet alleen “marketingpraat”. Maar oordeel straks zelf!
En binnenkort mag iedereen het zien. Nog heel even wachten.
Zoals mijn moeder vroeger altijd zei: “nog een paar nachtjes slapen”.
“Maar… hoeveel nachtjes dan, mamma?”
“Niet zo heel veel meer…”
